جان من جوهر من كاش اینجا بودی …

دارم دهن خودمو با این ترك صاف می كنم و هربار بیشتر گوش میدم بیشتر دله میشم برای ریپیت دوباره و هزارباره ش ...

اگر اینجا بودی خانه خاموش نبود

آینه حوصله داشت گل فراموش نبود ...

با تو بودن ای كاش تا ابد ممكن بود

لحظه های دیدار تا ابد ساكن بود

اگر اینجا بودی زندگی وسعت داشت

غزل ناگفته به قلم رغبت داشت

گل من گوهر من كاش اینجا بودی ...

با همه دوری ما این همه فاصله ها

همه جا سرشار از هوایت اینجا

به حجم فیروزه ای چسبناك روی شیشه نگاه می كنم و دلم می خواد یه عالم ماهی سرخابی كوچولو روش نقاشی كنم و راستین همینجوری این ترك رو بخونه و خسته نشم ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.