خوشمزگی ها

مطمئنن اگه شب های اجرای این نمایش بیشتر به درازا می کشید ما نه تنها برای بار دوم که برای بار بیستم هم می رفتیم ...
اجرای این کار شب های پایانی شو میگذرونه و اگه نرفتین هنوز دست بجنبونین انصافن از کفتون رفته از ما گفتن به هر حال ...
تو پست های قبلی در مورد این نمایش نوشته بودم و حسرتم این بود که نشده بود به احترامشون بایستم و دست بزنم. طبق روال خود این‌ نمایش باید در سکوت سالن رو ترک می کردیم و  اونشب حسرت یه تشویق اساسی به دلم مونده بود ... امشب اما حضور بهزاد فراهانی جان و اینکه ستارت تشویق رو زد و من که گل از گلم شکفت و عین ندید بدیدها دست زدم ...
خلاصه اینکه قدردان نمایش های خوبی که در حال اجرا هستن باشیم جای دوری نمیره.
 دمشون گرم که انرژی میدن با بازی شون و حرکت فرهنگی ای که می زنن ...

الان اضافه شد نوشت":

ممنون از اون بوسه هایی که اضافه شده بودن و من به وجد اومدم از دیدنشون ... اگه اینجا ایران نبود ورژن باب میل خودمو یه روز می ساختم و توش دو تا دخترک ها توی همدیگه حل می شدن و به یکی دو تا بوسه ی خشک و خالی بسنده نمی کردم ...




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.