دردا و ندامتا که تا چشم زدیم، نابوده به کام خویش نابوده شدیم …


در شرایط عادی هیچ وقت این تِرک رو گوش نمیدم و می زنم که بره، الان دو ساعته افتاده تو دهنم مجبور شدم پلی کنم که نیازم بر طرف شه فقط، درست درمون حفظ نیستم و خودمم می فهمیدم داشتم چرت و پرت بلغور می کردم با خودم ... دیگه دلمم بگیره انقدر هوا عنه که نمی تونم پینک دیریم رو بزنم زیر بغل و برم این خیابون های مزخرف و کوچه های دوبله سوبله ماشین پارک کرده ش رو گز کنم ... بالز هم نداریم باهاش یه قل دو قل بزنیم که همه چیز رو در جهان دایورت کنیم روش ...

تو سرزمین یخها پر از سکوت غمناک
همیشه باد قطبی همیشه برف و کولاک
رو سردی لب من ملال غم نشسته
توفان وحشی شب کوه یخ و شکسته
کوه یخم من که رو آب شدم شناور
داغ حوادث می کنه آبم سراسر
 نه جنگل سبز نه باغ گل ها
نه کوه سنگی نه دشت و صحرا
همیشه اینجا کولاک و باده
نه کلبه پیداست نه ختم جاده
بهارو اینجا کسی ندیده
زمین قطبی همش سپیده
بهارو اینجا کسی ندیده
زمین قطبی همش سپیده
نه جنگل سبز نه باغ گل ها
نه کوه سنگی نه دشت و صحرا
همیشه اینجا کولاک و باده
نه کلبه پیداست نه ختم جاده
بهارو اینجا کسی ندیده
زمین قطبی همش سپیده
 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.