مرگ به آرزوهای شما می خنده!

مرگ به آرزوهای شما می خنده!

بسم رب الشهدا والصدیقین


نشستم و علی آقا آلبوم را باز کرد و ورق زد عکس دوستان شهیدش را می دید و آه می کشید. گاهی می گفت کو شهید نظری ! ... یادت بخیر شاه حسینی! صورتش سرخ شده بود و اشک توی چشم هایش برق می زد.
آلبوم را گرفتم و خواستم آن را کنار بگذارم . آلبوم را از دستم کشید و گفت : « گلُم ، ولش کن، این آلبوم تمام زندگی منه . انگیزه ماندن و جنگیدن منه .» گفتم : « خودت رو اذیّت می کنی. » اشک هایش داشت دانه دانه می چکید روی گونه هایش. فرشته اینا همه عاشق آقا ابا عبدالله بودن . به خاطر آقا خیلی عرق ریختن، خیلی زخمی شدن، خیلی بی خوابی کشیدن ، خیلی تشنگی و گرسنگی کشیدن، خیلی زیر آفتاب سوختن، اما یه بار نگفتن خسته شدیم، تشنه ایم، خوابمان می آد. به این عکسا نگاه میکنم تا اگه خسته شدم، یادم نره شهید قرا گوزلو ، شبا به جای خواب و استراحت نمازشب و زیارت عاشورا می خواند و های های گریه می کرد. به اینا نگاه می کنم تا اگه یه وقت آرزو کردم کاش منم خانه و زندگی داشتم یادم بیاد مصیب می گفت: « زیاد آرزو نکن ، چون مرگ به آرزوهای شما می خنده .» یادم باشه امروز زمان آرزو نیست . زمان حرف نیست . باید عمل کنیم...

[ گلستان یازدهم ، خاطرات همسر سردار شهید علی چیت سازیان، تهران سوره مهر ، چاپ سوم ، 1395 ، 232و233 ]
http://serajnet.org

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.